augustus 2009
Geen wandelweer
Ze had me gemaild welke trein ik had moeten nemen om op tijd in Haarlem te zijn. Maar ik had een trein eerder genomen. En ik liep daar al op het perron, terwijl zij nog aan moest komen. En toen zij op het geplande tijdstip aankwam, zag ze mij niet staan. Ik haar gelukkig wel!
Ik weet niet waar zij met haar gedachten was op dat moment van de ontmoeting, maar ze gaf me de indruk dat ze ver weg was. Dan kan je maar beter gelijk aan de wandeling beginnen. Dat deden we ook, hoewel ik moet toegeven dat het wel even zoeken was voordat we op de juiste koers zaten, qua wandelen.
Het eerste stuk van de wandeling was niet bijzonder mooi. De buitenring van de stad was ook niet lelijk, maar er was nog weinig natuur te ontdekken, waar we ondermeer voor kwamen. Verder was het gezellig en we hadden genoeg gesprekstof om de weg kwijt te raken.
In Overveen aangekomen hebben we even gepauzeerd bij het oude stationnetje van het plaatsje, wat overigens niet zo verstandig was, zou later blijken. We waren extra vroeg gestart om voor de grote hitte klaar te zijn met onze wandeling. Het zou een graad of 27 worden, niet bepaald de fijnste temperatuur voor wandelaars.
Na een half uur gerust en wat gedronken te hebben, stapten we op om de route te vervolgen. Na wat licht zoekwerk kwamen we in de duinen terecht, waar het heel mooi was. We liepen er lekker uit de wind en in de zon. In de weide omgeving was geen schaduw te vinden. Onze route kronkelde door de mooie natuur. Het leek wel of de route langer werd onder de hete zon. Uiteindelijk zagen we in de verte een teken van de zee. Op dat punt moest het strand beginnen, maar ons pad slingerde van links naar recht en het schoot allemaal niet op. We bleven doorlopen, want pauzeren op een bankje met de zon boven je hoofd was geen optie.
Op het bewuste punt stond een restaurant. We gingen direct in de schaduw zitten naast het restaurant om even bij te komen van de zon. Het was even mooi geweest! En we besloten om eerst bij te komen, voordat we verder gingen. Tijdens dit bijkomen, besloten we om de kortste weg over het strand terug te nemen. Dit is geen wandelweer, maar strandweer.
Zo gezegd zo gedaan, liepen we, na een dik uur rusten met een drankje erbij, terug naar een nieuw eindpunt. Dat eindpunt was Zandvoort aan Zee. Daar hebben we nog ruime tijd naar de zee zitten kijken en daarna hebben we de trein richting huis genomen. In Amsterdam namen we afscheid van elkaar.
Alles bij elkaar was het een gezellige dag die anders verliep dan geplant was. Niettemin had ik deze dag niet willen missen.
Wandelen bij een temperatuur boven de 22 graden is eigenlijk niet aan te raden. Het beste kan je dan vroeg starten, denk even aan de Vierdaagse in Nijmegen waar de 50 km lopers om vier uur starten. Deze deelnemers hebben dan ruim acht uur de tijd om voor de grote hitte binnen te zijn. Wandel je in een koele wind dan is het allemaal nog redelijk te doen ook als het iets warmer is dan 22 graden. Dan is het een kwestie van goed in smeren tegen de zon en dan lukt het ook wel. Maar het bovenstaande verhaal geeft duidelijk aan dat het hier niet het juiste moment en de juiste plaats was om te wandelen.
