mei 2011
Geweldig plan
In het laatste weekeind van mei heeft het na een lange periode van droogte weer eens een heel klein beetje geregend. De veendijken hebben last van deze droogte gekregen en ze laten op verschillende plekken scheuren in de dijk zien. Voor veendijken is deze droogte niet al te best en voor de bewoners achter deze dijken is het nog veel minder. Dus de regen was wat dat betreft van harte welkom. En hoe meer, hoe beter het is voor het land. En voor de wandelaars!? Ach, een goede proef voor de regenkleding, die ik niet in zijn geheel bij me had.
Toch stapte ik deze zondagmorgen om twaalf over half acht in de trein om een wandeling in Hoek van Holland te maken. Het was bedoeld als een soort training voor de Omloop van Kluisbergen, die komend weekeind zal plaatsvinden in België. We hadden nu afgesproken bij NS-station Hoek van Holland strand, maar we stonden beide op een andere plaats op elkaar te wachten. Gelukkig hadden we allebei een mobiel bij ons, waardoor het probleem snel opgelost was.
Terwijl ik in de trein zat, ontving ik een smsje van mijn wandelmaatje met de mededeling, dat zij zich niet zo goed voelde en de afspraak eigenlijk had willen afbellen maar daar was ze te laat mee. Dus is ze toch maar gekomen, niet met de bus want die had ze die morgen gemist, maar met de fiets.
Je begrijpt het al. Toen we elkaar gevonden hadden en de stormachtige wind al getrotseerd hadden, elk op zijn of haar manier hadden we al snel besloten ergens wat te gaan drinken. En dat hebben we dan ook gedaan bij het haventje van Hoek van Holland, de Torpedo heette de drinkgelegenheid. Daar hebben we in een soort serre gezeten met prachtig uitzicht op de bootjes.
We hadden genoeg bij te babbelen en we waren dan ook zo anderhalf uur verder. En wat onze training betrof, daar is niets meer van gekomen. En de plannen voor de Omloop van Kluisbergen hebben we maar even in de diepvriezer gestopt. Dat gaat niet meer lukken dit jaar, maar we hebben wel een geweldig plan bedacht voor komende zaterdag. We gaan dan proberen een wandeling te maken in een vergeten gebied. Nu maar hopen dat geen van ons zich gaat verslapen of zich niet goed gaat voelen. Want deze wandeling stond al lang op mijn verlanglijstje. Al een paar keer heb ik een afspraak gemaakt met verschillende wandelmaatjes, maar uiteindelijk is het er toch nooit van gekomen. Ik brand nu dan ook van verlangen en nieuwsgierigheid om daar te mogen wandelen. We zullen zien of het dit keer wel gaat lukken. Zo ja, dan schrijf ik daar volgende keer zeker een stukje over!
