april 2009
Waterdicht
Om kwart voor tien ´s morgens begonnen we aan onze twee daagse wandeltocht over de Kempen. Het weer zou de eerste dag niet al te best zijn, maar we wisten dat het, volgens het weerbericht, de tweede dag beter zou worden. En dat gaf ons een goed gevoel over de twee komende dagen.
De eerste dag stapten we uit de bus in het dorp Esbeek. Vandaar namen we een aanlooproute van rond de drie kilometer naar de eigenlijke route van het Brabants Vennenpad. Dat was geen probleem en qua route konden we die aan de hand van de beschrijving van het streekpadboekje goed vinden. Af en toe was er een regenbuitje. Jammer, maar het was verder goed te doen.
Na zo´n twaalf en een halve kilometer kwamen we bij restaurant In den Bockenreijder, waar we naar binnen zijn gegaan om wat te drinken. Het was een zeer gezellige gelegenheid met veel volk binnen en het was er nostalgisch ingericht. In één woord een sfeervolle plaats. We hebben er dan ook niet voor niets ruim drie kwartier gezeten.
De wandeling verliep verder goed. Na 9 kilometer hebben we nog een keer in het dorp Netersel gepauzeerd. Dit was een leuke plek om even te schuilen tegen de regen en wat te drinken. Veel volk was er op dat moment niet.
Daarna volgende de laatste kilometers. Pak weg ook nog zo´n kilometer of acht voor we in Bladel aankwamen. Het bleef dat laatste stuk zachtjes regenen en het viel ons toch wel een beetje zwaar. We verlangden naar een warme douche.
In Bladel aangekomen stapten we direct naar ons slaapadres van "Vrienden op de fiets". Zo gezegd zo gedaan, eerst een douche genomen en daarna wat zitten praten met de eigenares van deze B&B. Tijdens het gesprek wat informatie gewonnen over Bladel en over waar het mogelijke was om goed en tegen een redelijk prijs te kunnen eten.
Dat hebben we die avond dan ook gedaan onder het genot van een goed glas wijn. We hadden een gezellige avond en voor we het wisten was het al weer elf uur. Tijd om onder de wol te kruipen.
De volgende ochtend uitgebreid en goed ontbeten om aan de tweede dag te kunnen beginnen. Die dag begon met regen en het bleef regenen. Na een uur liep mijn medewandelaarster te soppen in haar schoenen en een paar uur later had ik hetzelfde probleem.
Ik stond nu meerdere malen voor de ingang van een pad, waar ik niet in wilde. Ik wist zo´n beetje wat me te wachten stond en dat zag ik echt niet meer zitten. Maar er was niet zoveel keus. Mijn wandelmaat ging me voor en liep in een hoog tempo over het smalle pad. Ik had moeite haar bij te houden. De takken sloegen en trokken aan mijn lichaam. Het goot en het gebladerte gooide nog meer water over ons heen. Overal schitterde het water om ons heen. Het was geen moeras, maar wel erg nat en donker. We hadden niet veel tijd om na te denken en we joegen ons door het gebladerte heen.
Ja, lopen soppen in je wandelschoenen is niet bepaald een pretje als je dat uren achter elkaar moet volhouden. De vraag die bij me opkomt is: Bestaan er wel waterdichte wandelschoenen? Bij het ene stel schoenen loop je binnen een uur met natte schoenen en bij het andere stel duurt het vier uur voor je voeten nat zijn. Ik heb het hier over een wandeling van minimaal vijf uur in de regen door hoog nat gras. Wat valt daar aan te doen?????? Wie het weet mag het zeggen!
De vraag is hoe lang houd je in waterdichte wandelschoenen droge voeten? En kunnen je voeten tijdens een tocht van acht uur droog blijven? We praten hier over constante regen en door natte gebieden lopen.
Wandellaarzen lijken me niet de oplossing, want dan gaan je voeten zweten en worden ze ook nat!
